At Ellen's

Anna zat in haar studio. Het was niet heel groot maar voor haar ruim voldoende. Zeb had het voor haar gemaakt zodat ze thuis kon werken.
Het was een heerlijk ruimte licht, helder en open. Er was een hoekje met fijne stoelen en een tafeltje waar ze met klanten kon zitten. Een mooi groot buroblad voor haar apparatuur en in een klein kamertje ernaast stonden haar printers. (meer…)

Striemende regen slaat neer op mijn gezicht, maar ik zou mezelf niet zijn als ik er niet van zou genieten. Muziek danst door de oordopjes mijn oren binnen en versnelt mijn tred.

Voor me vliegen reigers, gestoord door mijn wandeling langs hun sloot, voorbij hun nesten misschien al wel gevuld met eieren. Witte vleugels slaan uit, grote silhouetten zigzaggen tegen de regen in laten zich optillen door de wind en landen uiteindelijk gracieus aan de andere kant van het water. Daar voelen ze zich weer veilig en blijven rusten. Ze hebben me een deel van het pad begeleid, nu nemen we weer afscheid. (meer…)

Fine keek al een tijdje. Elke keer als hij zijn hoofd optilde en zijn blik over het plein liet gaan trof hij haar blik. Dan keek hij snel naar de grond, voelde hoe zijn gezicht warm werd. Omdat hij wist dat dit zichtbaar werd in rode vlekken, voelde hij uiteindelijk ook de randjes van zijn oren prikkelden. (meer…)

Lente is er bijna

Vochtige aarde waarin de bollen ontkiemen worden liefdevol gelokt door haar warme adem.
Kale taken voeden het jonge groen in hun kern, aangespoord door haar uitdagende streling, kleuren bossen voorzichtig groen. (meer…)

Daar zijn we weer Reveri heeft erg veel zin om te vliegen, stap je op? Kijk, Reveri is blij dat je erbij bent komen zitten, ze knipoogt naar je. Maak het jezelf maar gemakkelijk, we gaan weer naar Roes en Appelboom.

Kijk daar is het, nu eens van boven, zie je hoe het stromende water het gele oranje zand meesleept en hoe het bij het sluisje kolkt? Vele takken heb ik daar ingegooid om te kijken of ze bleven dreven en hoe ver ze meestroomden. En daar is het huis met de rode bakstenen. De bloementuin, hier stappen we weer af. Kom we lopen onder de klimoppoort door, gelijk naar Appelboom. Weet je nog, Veetje en ik waren op wonderbaarlijke wijze op de takken beland. Kom ga mee en luister, hier gaat het verhaal van Roes en Appelboom verder. (meer…)

Gedrieën renden ze het pad naar het huis van Veronica op, schopten stofwolken boven hun hoofden, als onheilsbrengers, ze verraadden hun komst. Veronica stond al bij de deur.
De zin die ze wilde uitspreken om hun tot wat kalmte te manen, stokte halverweg in haar keel toen ze Fine, Renzo en Leandro van dichtbij zag. (meer…)

Met haar armen gespreid draait ze, maakt ze een wervelende wind, verspreidt zo haar heerlijke geur in een altijd terugkerende dans.
Op een afstandje ziet ze hoe haar friszoet geurende aankondiging zich voorzichtig verbreidt en ontvangen wordt. (meer…)

Ik ben er weer, samen met Reveri, ga je mee, stap maar op. We gaan naar daar waar we waren gebleven. Kom, nestel je in haar vacht, laat haar veren je zacht kriebelen terwijl ze vliegt.

Daar zijn we. Bij het huis van rode bakstenen en het hoge grijze bemoste dak, naar de tuin vol bloemen, door de poort gaan we weer, om ons te verwonderen over de kleuren van de dalia’s. Ik had je al verteld van de Appelboom en zijn verzorgster Roes. En hoe ik met mijn liefste vriendinnetje Veetje de appels te vroeg plukte. Luister, hier gaat het verhaal van de Appelboom verder. (meer…)

Zeb voelde een zuchtje wind, als een voorzichtige waarschuwing. Hij keek op en zag Amata tussen de grillige bomen lopen, ze zwaaide. De wind nam haar glimlach mee en vulde een beetje zijn ruimte.
Hij snoof de geurige lucht op, lavendel, een geur die zich altijd aan Amata leek te hechten. Zelfs als ze ’s avonds na een dag olijven plukken met vochtige haren een rode kleur en zwartgeschampte handen voor je uit liep, rook je het. (meer…)

En daar is ze

Haar lange slanke vingers glijden over mijn gezicht en langs mijn hals
Verwarmen me van top tot teen, laten me gloeien tot diep van binnen.

Ik zucht, hef mijn gezicht op naar haar en laat me strelen. (meer…)