At Ellen's

Met opgetrokken knietjes, waar haar kin op rustte en door de zon geliefkoosde bruine armpjes om haar benen geslagen, zat Fine voor de tuindeuren naar buiten te kijken. Intens staarde ze naar de opkruipende wolken. Die met dreigend groen het heldere blauw van de lucht afdekten. Zwarte grillige randen en nachtblauw als aders door de onweerswolken. (meer…)

Er wordt geschopt, gescholden, geslagen. Een jongen zakt op de grond, hij zei iets, iets over niet fietsen op het voetpad. Zijn armen beschermend over zijn hoofd zijn nek, maar de schoenen en vuisten blijven raken, stoppen niet, worden niet gestopt.

Wat doe jij? (meer…)

Hoor je het?

Hoor je hoe het ruist in het groenhoge gras? Hoe het tikt op de tegels van de straat? Hoe het zachtjes spetterplonst in de regenplassen? Hoe het stilletjes sijpelt langs bladeren en bloemen? (meer…)

Ik heb ze altijd bij me beschikbaar voor iedereen, maar nu kan ik ze niet vinden. Een beetje verloren zit ik hier. Hoe ver moet ik zoeken, waar kan ik het vinden.
Mijn kracht, mijn uithoudingsvermogen, mijn lach. (meer…)

Met zware stappen, liep Zeb terug naar het huis van Sara. Steenjes stuiterden voor hem uit en verdwenen in het hoge gras naast het pad. De steentjes lieten op hun beurt weer krekeltjes en klein fladdergoed voor hen uitdansen. Hij zag het niet. Zijn blik volgde alleen het pad tot zo’n vijf meter voor hem uit. (meer…)

Elke zes maanden is het nodig.
Ongeveer elk half jaar ga ik op mijn rug voor die man.

Met een woest roffelend hart en droge keel. Open ik voor hem, maar probeer ik mijn geest af te sluiten
Dan knijp ik mijn ogen stijf dicht, bal ik mijn vuisten en ik probeer weg te dromen naar dat onbewoonde eiland, met die goddelijke gebruinde gozer, die me lachend opvangt in een schuimende branding. Samen vallend in het warm zoute water. Rollend door het natte witte zand. Me overgevend aan zijn zachte handen, en vaardige vingers die me grondig onderzoeken. (meer…)

“Mamma, mag ik naar Marcello?”

“Ja natuurlijk lieverd, maar blijf niet te lang want,”

“Ja ja zijn moeder kan dat nog niet aan dat wéét ik toch!” (meer…)