At Ellen's

Terwijl de soep eindelijk (en daar kom ik op terug) staat te borrelen kan ik jullie vertellen van mijn echte soepdag. Een soepdag is zo een die je houdt na een weekend met teveel eten, teveel drank en teveel sigaretten.
Zo’n dag waarvan je het licht liever nog niet had willen zien, omdat de nacht zo geweldig lang was. Het is een dag dat je gezamenlijk met de man en hamer opstaat en je pas laat in de namiddag merkt dat hij via de achterdeur met de stille trom vertrokken is een flinke dot watten heeft achter gelaten. (meer…)

Venetië.
Ze zucht terwijl ze tussen de vele toeristen, die zich staan te vergapen aan de prachtige gevels, of met een kaart voor hun neus door de kleine steegjes heen wandelend, grommend, mopperend op elkaar dat ze daarnet toch echt rechts hadden moeten gaan, door laveert. Verbaasd kijkt ze naar het jonge stel dat in heftige gebaren, met fronsende wenkbrauwen, zij bijna stampvoetend, hij met rode vlekken op nog bleke wangen, ruziën over de route.
Het is warm vandaag, erg warm. De zon brandt onverbiddelijk, de schaduw vlucht zelfs, tot diep in het straatjeslabyrint van de stad. (meer…)

Sereen strekt ze zich voor me uit. Omringd door zachtgeel zand, scherpgrijze rotsen, kleurrijke steden en een wisselende hemel.
Kom in mijn armen, lijkt ze te zeggen. Schitterend spiegelt ze de dansende wolken en de blauwe lucht. Glanzend reflecteert ze mij, terwijl ik zoek naar herkenning. Beschut door het land, dat aan haar zoveel te danken heeft, kan ze mij ontvangen in weldadige rust. (meer…)