At Ellen's

Als een belofte in de lucht
Nog luchtig in de vlucht
Vervlogen in de landing

Stil staat ze voor het raam, ziet de vlokken in tranen veranderen, ronde zwarte vlekjes op de stoep in plaats van wit.
Net als zij. In hun vlucht op jacht naar de liefde, proefde ze de lust, dartelde ze in de aandacht, voelde ze zich bemind.
Totdat de landing kwam en ze zich alleen terugvond. In tranen, zonder belofte, zonder liefde, zonder hem. Nu dwarrelen alleen zijn woorden nog rond en luistert ze naar een herinnering.

Een belofte vervlogen
Haar hart bedrogen
Geland als een eenling

Ik weet nog hoe het korset me bijna de adem benam, om me maar wat van die vrouwelijke vormen te geven. Lucia had gezegd dat ik niet moest zeuren, dat ik haar er later dankbaar voor zou zijn. De schilder moet wel stekeblind of stomdronken zijn geweest toen hij haar schilderde, (meer…)

“Godsamme, het is alsof ik een dooie rat heb opgegeten!”
Gesproken tegen niemand in het bijzonder, komt het schor uit mijn strot. Slikkend tegen de droogte in mijn keel, rek ik me uit zover ik kan, niet gehinderd door andere ledematen dan de mijne. Vloekend probeer ik de plotselinge kramp in mijn linkerkuit op te vangen. (meer…)

Het licht leek haar enige redding.

Terwijl ze, met gebogen hoofd zigzaggend tussen de bomen door schoot, fixeerde ze haar blik op dat schitterende stipje in de verte. Haar gehoor had ze echter op dat wat er achter haar gebeurde. Het knappen van takken die niet onder haar voeten lagen, verraadde haar achtervolger. Misschien waren het er meer, ze wist het niet. Ze wist wel dat als ze stil zou gaan staan om te luisteren of ze met meer waren en waar ze zich bevonden, ze zichzelf waarschijnlijk in het nauw dreef. Nee, ze moest door gaan. (meer…)