At Ellen's

Met gesloten ogen verkent hij haar, laat hij zijn handen zacht over haar rug glijden, strelen zijn vingers van haar nek naar het zachte plekje vlak boven haar billen. Zijn neus aait zacht langs de schelp van haar oor, door naar het plekje waar haar nek eindigt, net in haar vochtige haar. Ze ruikt zo heerlijk. Zachtjes glipt zijn tong over haar sleutelbeen. Hij proeft haar, bedwelmend.

Met gesloten ogen laat ze hem begaan. Zijn zoektocht naar haar gevoelige plekjes, heeft haar volledig in zijn ban. Tintelingen verspreiden zich, uiten zich in kippenvel over haar armen. Ze weet dat ook zij hem in haar macht heeft. Vanaf het moment dat ze, met de rug naar hem gekeerd haar jurk ruisend op de grond liet vallen, was hij van haar. In twee passen stond hij zo dicht tegen haar aan dat ze zijn hart hoorde bonzen, bezwerend.

Als zij leunt, omhelst hij haar.

Met gesloten ogen, gaan ze volledig op in elkaar. Ze hoeven niet te zien, hun beelden ontstaan in emotie, in fluisterende aanmoediging, in voelen hoe vingers trillen bij aanraking, in haar zachte ontvangen, in zijn gewillig opgaan in haar.
Met gesloten ogen blijft het puur. Klopt het beeld met gevoel. Blijven de verschillende ringen ongezien, beloftes aan anderen onbesproken. Hun lust en honger naar elkaar, geoorloofd

Maar ook alleen dan. Die ene blik, de enige die ze wisselen bij hun afscheid, in de opening van de onbekende deur openbaart alles, vertelt dat wat nooit wordt besproken.

Ze zijn elkaars geheim.

Geschreven voor Het Muziekverhaal