Lente is er bijna
Vochtige aarde waarin de bollen ontkiemen worden liefdevol gelokt door haar warme adem.
Kale taken voeden het jonge groen in hun kern, aangespoord door haar uitdagende streling, kleuren bossen voorzichtig groen.
De belofte van bloemen hangt in de lucht en wekt hun bezoekers. De eerste geelzwarte zachte lijfjes vliegen over de jonge uitnodigende kleuren paars, geel en wit van krokusjes en sneeuwklokjes.
Ik steek mijn neus in de lucht en neem een teug lucht.
Haar parfum heeft me geprikkeld, maakt me onrustig, trekt me naar buiten.
En ik ben niet de enige. Mensen worden bezige bijen, bijen zoeken de eerste bloemen, bloemen mengen hun geur met die van Lente en vormen ,een heerlijk opwekkend bouqet.
Haar unieke geur maakt dartel, jut de lammeren op om vooral te huppelen, laat veulens door de weide daveren en het kalfje springerig de stal te verlaten.
Haar geur windt op. Laat weer met hernieuwde blik kijken, gretig, daagt uit tot een samenkomst.
Geen enkel parfum kan dit effect evenaren. Geen enkele geur lokt, plaagt, speelt, verleidt zo als die van Lente.
Helaas is het besef zo kort, reuk verdampt, maar de herinnering blijft en elke eerste spray, aan het begin van haar komst, wordt met blijdschap ontvangen.
Ik steek mijn neus in de lucht en neem een teug lucht. Ik snuif de geur op, laat haar door mijn lichaam trekken. Genietend, energiek, opgewekt.
Ik ruik je Lente, nog een dag!
