At Ellen's

Gulzig liet ze haar tong er overheen glijden. Met enige voorzichtigheid hielden haar handen het vast. Toch kon ze niet voorkomen dat de zachte vulling ontsnapte, gauw likte ze de pudding op. Op het puntje van haar neus een guitig poedersuikervlekje.

Puddingbroodjes, wie kent ze niet, oerhollands, en met die heerlijke gele roompudding een heus lentelunchhapje! Elke warme bakker heeft ze te koop. En iedereen heeft zijn eigen technieken ontwikkeld om de room zo charmant mogelijk op te eten, velen geloven ook dat het ze lukt. Bijna juichend omdat de pudding niet tussen het broodje is uitgeknepen en weldadig over hun handen loopt, morsen ze dan in dat ene vreugdesprongetje de poedersuiker over hun keurige zwarte shirt. Zo is de missie om nu eindelijk zonder te knoeien een puddingbroodje te verschalken, wederom jammerlijk mislukt.

Waarom, zijn we dan zo dol op die zoetgele witte poeder en kruimelmeuk? Omdat het met een puddingbroodje legaal wordt om te knoeien! Iedereen verlangd nog wel eens terug naar die tijden dat je ongegeneerd de pudding over je kin mocht laten druipen, dat niet alleen het puntje van je neus bepoederd was, maar je wangen ook en dat de gele room daar lekker bij plakte. Iedereen wil af en toe vol overtuiging zijn vingers aflikken gepaard met smakgeluiden.

Jaloers kijk ik naar mijn kleine mannetjes als ze zich dan ook vol overgave storten op mama’s zelfgemaakte pudding (en lekkere knoei) broodjes. Nog even in de rol van verantwoordelijke moeder lik ik de room tussen het zoete brood vandaan, en ja hoor, dáár is de poedersuiker, over mijn donkerpaarse shirt. Grijnzend kijk ik naar de plakkerige wangen van mijn jongste. De, met witte vlekken aangevulde en plakkerige sproeten van mijn oudste en denk
What de heck! En hap gulzig…
Oei ik knoei!

Receptje voor eigen pudding broodjes:
Koop melkbroodjes (AH) deze zijn wat zoetig en erg lekker (witte puntjes zou ook kunnen, maar melkbroodjes zijn het lekkerst), mix voor banketbakkersroom (dr oetker, bij de bakproducten) en voor de roomliefhebbers 250 cl verse slagroom.
Om de pudding te maken volg je de beschrijving op de verpakking, dus kan ook zonder slagroom. Terwijl de pudding iets opstijft, snij je de broodjes in. In de lengte en uiteraard, van bovenaf (of je moet nog meer willen knoeien snij het dan gewoon van de zijkant in)
Om de pudding een beetje leuk in het broodje te krijgen, schep je het over in een stevige diepvrieszak (kan ook in een slagroomspuit, maar die heeft niet iedereen voor de hand) waarvan een klein puntje afgeknipt is, (is je ‘spuitmond’) draai de zak en en spuit de room op. Enige oefening maakt mooiere broodjes. (in een zak zitten tien stuks, je zal zien dat de laatste twee perfect zijn).

De room die je overhoudt? Spuitsmakelijk! Het smaakt namelijk overal op, op een kano bv!
(Heb je er nou slagroom door gemixt, kan je het het beste in de koelkast bewaren.)

Knoei smakelijk!
Ellen.