“Sex? Nou graag, maar niet op maandag!”
Verbaasd keek hij naar de prachtige blonde rondborstige vrouw. Vervolgens op zijn horloge, het was half twaalf, over dertig minuten werd het dinsdag, zou ze dan?
“Eeh, hoe lang blijf je nog” haspelde hij.
Ze draaide zich iets naar hem toe, zijn ogen kleefden aan haar volle boezem.
“Ik ga zo, want?”
Hij deed zijn best om niet te blijven borst-staren en richtte moeizaam zijn blik op haar grote blauwe ogen.
“nou ja, eeh, tja, hoe denk je dan over sex op dinsdag?”
Een lome grijns om haar rode glanzende mond deed het bloed naar zijn hoofd stijgen en niet alleen naar zijn hoofd, merkte hij vervolgens tot zijn schrik. Hij greep zijn glas en dronk met grote slokken in een poging om af te koelen. Waarom had hij dat nou gezegd? Hij had haar laatst gesproken zin afgeluisterd. Het was niet eens tegen hem gericht geweest, het was de stomste openingszin die hij er ooit had uitgekraamd.
Of nou ja, “Heb je een vloeitje” was ook niet handig. Toen was hij nog student en de ondervraagde ook. Stomend sexy had ze op het ontgroeningsfeest staan dansen. Het onderwerp van zijn affectie had hem smalend aangekeken en stak een sigaret tussen haar lippen, negeerde het vlammetje die hij voor haar gezicht liet ontbranden, wurmde haar eigen aansteker uit haar nauwsluitende spijkerbroek, blies traag de rook uit en zei toen koeltjes ‘Nee’, haar volle lippen vervolgens weer om de Marlboro.
Terugdenkend had hij nog wel dommere dingen gezegd:
*Ben je nieuw hier? Ze kwam er langer dan hij en ze ging met rollator de deur uit
*Jouw ogen zijn zo blauw als de diepste zeeën. Ze waren groen.
*Wat heb jij geweldig lange benen, kan je ze in je nek leggen? Ze bleek een straatartiest op stelten.
*Zeg, ken je mij niet ergens van? Tijdens een verkleedfeest, een Bush masker dragend, zij als Jolanthe Cabbau van Kasbergen, herstel, ze was écht Jolanthe.
*Hoi, ik doe de 10 tot 18 centimeter in 3,6 seconden. Hij kwam van 11 tot 21 in 2,7.
Toch wel meer foute openingszinnen dus, nog veel meer blauwtjes trouwens. Nog voelde hij de pijnlijkste, letterlijk dan, na verschillende uitspraken als ‘Je bent mijn prinses’, ‘Ik verdwaal in jouw ogen’, ‘Ik moet je hebben’ (ze had overal lachend op gereageerd, dat was geen nee, toch? Ze twijfelde nog!). Na dat geschutter meende hij dan recht op zijn doel af te moeten gaan. Terwijl ze stond te dansen greep hij haar en pakte haar vol op de mond. De euforie toen ze hem toeliet was heftig. Hij spatte bijna uit elkaar, het deed gewoon zeer, totdat hij besefte dat ze hard, maar dan ook héél hard op zijn tong had gebeten. Alsof dat al niet erg genoeg was had ze zich vervolgens omgedraaid en zijn broertje, die twee jaar jonger was, vol gezoend terwijl broertjelief nog in een deuk lag om zijn ‘ge-auw’. Totale vernedering en nu stevende hij weer op zoiets af, hij wist het zeker!
Langzaam draaide ze zich verder naar hem toe. Haar hand op een ronde heup, een opgetrokken wenkbrauw, haar tong gleed over haar lippen en hij verslikte zich in zijn laatste slok bier. Uit alle macht probeerde hij zijn luchtpijp op een onopvallende manier schoon te krijgen, maar met slechts een keelschrapen kwam hij er niet. Uiteindelijk proestte hij het uit, happend naar adem en gierend lucht ophalend, klapte hij voorover, geluiden producerend als een blaffend schaap (hoe dat klinkt, gelóóf me, het klinkt niet fijn!). In een poging zich staande te houden greep hij wild in iets, het was vol en zacht en gaf mee. Samen met de blonde stoot, denderde hij op de grond.
Hij nu naast het rochelende geluid, ook nog excuses producerend toen hij besefte waar hij zich in had vast willen klemmen.
En zij?
Ze gierde het uit. “Als een baby aan de borst! Je bent schattig!!”
Schattig. Niet wat een man wil horen. Schattig is alles behalve goed. Het haalt elke vorm van mannelijkheid van je af, machogedrag kun je vergeten. Het gewilde ‘foute man imago’ overboord zodra het woord ‘schattig’ is gevallen. De ultieme wraakactie van de vrouw is dan ook om midden in een overvolle kroeg een man in zijn wangen te knijpen en opgewonden te kirren dat je schattig bent! Ze zou juist blozend met de wimpers moeten knipperen, een hand zacht tegen de gespierde borstkas moeten leggen, haar haren naar achter moeten gooien en dan zwoel moeten zeggen “Heey stud!”. Maar scháttig?? Hij stierf duizend doden daar op de grond, haar weelderige en heerlijk geurende boezem tegen zijn neus gedrukt. En weer voelde hij, ondanks zijn gênante positie, het bloed oprukken naar een plek waar hij het niet wilde.
Hij krabbelde, met haar overeind. Hij staarde in haar lachende gezicht en hoorde de kroegbezoekers mee bulderen. Om zich een houding te geven en met de moed der wanhoop, waagde hij het er maar op. Een zoen vol op die glossy rode lippen. Haar ‘schattig’ vermoordend in een woeste wilde diepe zoen.
Toen hij haar eindelijk losliet, Stond ze blozend en licht hijgend voor hem, een rood genagelde hand op zijn borstkas en knipperende wimpers, iets geopende lippen, met lichtjes uitgeveegde lippenstift. Sprak ze buiten adem
“Voor jou val ik van mijn geloof af, sex?”
Hij keek op zijn horloge, het was tien voor twaalf. Hij grijnsde en zei
“Nou, graag, maar niet op maandag”
