Terwijl de soep eindelijk (en daar kom ik op terug) staat te borrelen kan ik jullie vertellen van mijn echte soepdag. Een soepdag is zo een die je houdt na een weekend met teveel eten, teveel drank en teveel sigaretten.
Zo’n dag waarvan je het licht liever nog niet had willen zien, omdat de nacht zo geweldig lang was. Het is een dag dat je gezamenlijk met de man en hamer opstaat en je pas laat in de namiddag merkt dat hij via de achterdeur met de stille trom vertrokken is een flinke dot watten heeft achter gelaten.
Dan is het tijd om je schuldgevoelens over het over the top Bourgondische leven weg te koken, met een goede pot groentesoep. Nou zou je verantwoord kunnen doen en het houden bij een mooi, helder groentesoepje, gevuld met wat gekookte kip (of rundvlees) selderij, een worteltje, prei en wat maggiplant om het geheel wat pit te geven, dat zóu kunnen. Ware het niet dat ‘eens een Bourgondiër altijd een Bourgondiër is’ en ik er liever een (bijna) maaltijdsoep van maak. Balletjes waar je niet naar hoeft te zoeken en niet te fijn gesneden groenten. Vreemd genoeg schiet ik met de zuppa stelline (een Italiaanse vermicelli variant) altijd uit, ik begin me na vele soeppotten nu af te vragen of dat niet een beetje bewust is.
Je ziet, ik doe niet aan magere soepvarianten, en al zeker niet na een weekend waar de limoncello rijkelijk vloeide en de sigaretten herinnerd worden in een rauw randje op mijn stem.
Een soepdag moet het dus verdienen zo genoemd te worden, de soep zal je in ieder geval flink laten opknappen.
Wel even een waarschuwing, mocht je met je wattenhoofd verse groente willen gebruiken en dus moeten snijden, gebruik dan een mes die vijfhonderd jaar geleden al óf weggegooid, óf naar de scharensliep gebracht had moeten worden (lang leven het slechtehuisvrouwenschap die dat dus nalaat, het redt je vingers in dit geval!).
De gehaktballetjes maak ik altijd zelf, ik vind die kant en klare ballen waterig en naar frikadel smaken (en die heb ik nou eenmaal liever uit de frituurpan met veel mayo, ui en curry en niet in mijn soep!)
Hier volgt het recept:
Voor de gehaktballen:
Ongeveer 500 gram gehakt
Een ei
Twee sneetjes witbrood zonder korst
Scheutje melk
Kruiden naar smaak. (knoflook, peterselie, paprikapoeder een snufje vers gemalen chili en versgemalen peper en zout naar smaak)
Gehakt, ei en de kruiden mixen. Ondertussen het witbrood in de melk laten weken en met een vork doorprakken zodat het een pap wordt. Zoveel mogelijk melk uituit knijpen en het broodmengsel bij de gekruide gehakt voegen, goed doorkneden. Draai er balletjes van en laat ze even in de koelkast rusten. Maak de balletjes gerust aan de pittige kant en gebruik meer zout dan bij een grote bal, in de soep smaken ze gauw wat flauw.
Terwijl het gehakt rust kan jij de broodnodige koffie nemen en de groente snijden.
Wat snij je?
Groente naar keuze, bij mij is dat:
Rode paprika
Prei
Winterwortel
Sellerij en wat
Champignonnetjes
Snij het niet te fijn, maar ook niet zo grof dat je weer erg moet kauwen.
Vervolgens pak je je grootste pan. En dit is dan voor mij even het moment om weer terug te komen op het woordje ‘eindelijk’ die ik in de eerste zin gebruikte. Die pan had ik namelijk een tijdje terug nog gebruikt voor gecarameliseerde popcorn en nou kan ik jullie een ding vertellen: De bodem van de pan was,ondanks de vaatwasser, bruin. Bruin door de superhete olie waar je popcorn nou eenmaal in maakt (en ja, ook daar weer een recept van, helaas geen handige en snelle schoonmaak tips voor de bodem, sorry). Misschien kwam het doordat ik nog aan het uitbrakken was, maar ik heb dus als een bezetene op die bodem zitten boenen. Uiteindelijk met schuur- én afwasmiddel Een tip van schoonmama, aangebakken pannen zonder anti-aanbaklaag gewoon schoonmaken met dat cocktailtje. Dat gaat prima, bij normale pannen tenminste, niet bij deze. Na een dik 20 minuten had ik kramp in mijn vingers, máár, mijn pan was schoon! (Dit ter ongeloof van manlief totdat hij zag dat hij zijn haren, die hij niet heeft, erin kon kammen) Tip na aanleiding van bovenstaande. Maak het gelijk schoon zodat je weken later niet voor verrassingen komt te staan (hahaha dat is een goeie!) of gebruik een pan die je dan ook alleen daarvoor gebuikt, óf maak popcorn uit die zakken , minder lekker, maar ook minder bewerkelijk.
Goed, excuses voor deze onderbreking en bewijs van goed gedrag voor het lidmaatschap van de Club van slechte huisvrouwen ,ik zal hier weer verder gaan met het recept.
Allereerst kook je de gehaktballetjes in ongeveer een kwartier gaar. De balletjes haal je uit het water en giet dat weg (je kan dit water nu ook als bouillon gebruiken, maar dat maakt je soep wel erg vet). Vul de pan met nieuw water (zo’n twee liter) nu gooi je de gesneden groenten, twee groetenbouillonblokjes, een rundvleesbouillonblokje en de gehaktballetjes erin. Breng het aan de kook en laat het lekker pruttelen, ongeveer een kwartier voor het serveren even proeven, eventueel zout en Aromat toevoegen. Daarna komt de vermicelli erdoor. Hoeveel is voor iedereen persoonlijk. De vermicelli moet op zijn minst 10 minuten meekoken.
De soep is voedzaam genoeg om zonder aanvullingen gegeten te worden, maar een stokbroodje erbij met wat lekkere salades is natuurlijk altijd goed (dat laat ik dan weer afhangen van het ook al eerder genoemde schuldgevoel)
Eetsmakelijk!
Dit blog is ook geplaatst op de site van De slechte huisvrouwen club Klik hier voor die site.
Smakelijke receptuur, El.
Ach, slechte huisvrouw, onfatsoenselijke en gelukkige huisvrouwen zijn er ook.
Jij bent vast een goede moeder, trouwe echtgenote etc.
Wat heerlijk weer. En nadat de man met de hamer eindelijk vertrokken is, kun je inderdaad beter een heerlijke maaltijdsoep nuttigen. Heldere soepjes zullen je niet op de been krijgen….
Wat een goed idee! soep na een bourgondische dag…
Het recept lijkt me heerlijk.