feb
08
2013
2

#30songs dag 23: een liedje dat je op je bruiloft wil laten spelen

Not just something…

Je kijkt naar de troep. De chaos van de dag. Het zit in jouw hoofd. Zoveel indrukken, teveel.

Het getoeter van een claxon trekt je aandacht naar buiten. Nog net kan je een zwaai geven aan je broer die je tot het laatst van de avond heeft lastig gevallen met goedbedoelde tips.

“Kom op…” Had je op een gegeven moment gemopperd, terwijl je mij lachend met een glas champagne voorbij zag schuiven. Ik knipoogde naar je. “Het is echt niet onze eerste keer hoor!” Zei je hoofdschuddend. (more…)

jan
11
2013
7

#30songs 1e dag: Je favoriete liedje

Nooit te voren

In gedachten verzonken zat ze daar. Staarde ze over het bevroren water voor zich.

Het ijs op de vijver toonde zich zwart in geveegde paden. Spiegelde hen die zich op zijn gladde oppervlak durfden te wagen. Het dunne laagje sneeuw wat rond de paden lag, glinsterde in goud.

Het bankje stond in de laatste zonnestralen. Ondanks dat het vroor warmden ze toch, nog net. Wolken dreigden. Het was watten-wit. Er zou weer sneeuw gaan vallen. Straks. (more…)

jul
30
2011
3

Van de regen…

“Joehoeoeoeoe! Simone! Ik ben zowaar op tijd!” Haar vrolijke groet kwam al binnen ver voordat de deur openvloog. Joris zag in gedachten hoe ze haar fiets tegen de gevel kwakte in een poging nog sneller in huis te komen.

Het hoost.

Het gestommel op de trap door het trappenhuis kondigde blote voeten aan, niet de hakken die Simone zo graag droeg. Hij keek fronsend naar de deur die zo opengezwaaid zou worden door een wervelwind, Jara.
“Ik bén er!” Dramatisch met haar armen zwaaiend en tollend op haar benen maakte ze haar entree. Terwijl ze kakelend uitriep “Wát een hondenweer” strooide ze de druppels uit haar haren over het notenhouten parket. De sandaaltjes die ze in haar hand had, belandden ergens halverwege het kleed voor de bank. (more…)

nov
12
2010
0

Vastgelegd

Ik weet nog hoe het korset me bijna de adem benam, om me maar wat van die vrouwelijke vormen te geven. Lucia had gezegd dat ik niet moest zeuren, dat ik haar er later dankbaar voor zou zijn. De schilder moet wel stekeblind of stomdronken zijn geweest toen hij haar schilderde, (more…)

mei
24
2010
0

Fata vertelt. (Appelboom 5)

(voor alle delen op een rijtje, klik bij de categorieën op ‘Storia Magica’ daar vind je ze allemaal!)

Hoor je het? Ze is er weer! Zacht suizend door de lucht komt ze je weer halen, wil je nog mee? Het is al even geleden, weet je het nog? Het verhaal van de Appelboom? Kom stap op, het is weer tijd. Reveri neemt je weer mee, kruip op haar rug en laat je vliegen, naar de tuin in het noorden, naar het huis met de klimop tegen de gevel, en de poort in de achtertuin, de doorgang naar fabelachtige vertellingen. (more…)

dec
14
2009
0

Seizoenenkind in de winter

“Kijk mama, het heeft gesneeuwd.”

“Nee lieverd, het zijn kleine kristallen van ijs die aan de takken kleven.”

“Maar hoe komen ze er dan?”

Ze kijkt naar de vragende blik in onmetelijk blauwe ogen een vleugje groen om de iris. Blonde haartjes pieken onder haar rode mutsje vandaan en omlijsten een zachtroze gezichtje en rode wangen van de kou. Winter heeft haar wangen al beroerd en roodgekust denkt de moeder glimlachend. (more…)

jun
29
2009
0

Luchtverhaal (Fine, 22)

Met opgetrokken knietjes, waar haar kin op rustte en door de zon geliefkoosde bruine armpjes om haar benen geslagen, zat Fine voor de tuindeuren naar buiten te kijken. Intens staarde ze naar de opkruipende wolken. Die met dreigend groen het heldere blauw van de lucht afdekten. Zwarte grillige randen en nachtblauw als aders door de onweerswolken. (more…)

Written by in: Fine's verhalen | Tags: , , ,
jun
07
2009
0

Handen (Fine, 21)

Met zware stappen, liep Zeb terug naar het huis van Sara. Steenjes stuiterden voor hem uit en verdwenen in het hoge gras naast het pad. De steentjes lieten op hun beurt weer krekeltjes en klein fladdergoed voor hen uitdansen. Hij zag het niet. Zijn blik volgde alleen het pad tot zo’n vijf meter voor hem uit. (more…)

jun
02
2009
0

Famillie (Fine, 20)

“Mamma, mag ik naar Marcello?”

“Ja natuurlijk lieverd, maar blijf niet te lang want,”

“Ja ja zijn moeder kan dat nog niet aan dat wéét ik toch!” (more…)

mei
24
2009
0

Terug (Fine, 19)

“Hoe gaat het me je, ik maak me zorgen, je bent anders.”

Zijn ogen namen haar bezorgd op. Al die jaren dat hij haar had gemist. Hij wist nog zo goed hoe ze er toen uit zag. Vol, mooi, sterk en haar uitstraling trok iedereen naar haar toe. Nu was het anders, ze was afgevallen, te veel. En hij zag pijn en zorg in haar ogen. Zijn maag trok samen en het was alsof er een koude hand in zijn nek lag. Was hij hier schuldig aan, of was er wat anders aan de hand. (more…)

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com