jun
29
2009
0

Luchtverhaal (Fine, 22)

Met opgetrokken knietjes, waar haar kin op rustte en door de zon geliefkoosde bruine armpjes om haar benen geslagen, zat Fine voor de tuindeuren naar buiten te kijken. Intens staarde ze naar de opkruipende wolken. Die met dreigend groen het heldere blauw van de lucht afdekten. Zwarte grillige randen en nachtblauw als aders door de onweerswolken. (more…)

Written by in: Fine's verhalen | Tags: , , ,
jun
07
2009
0

Handen (Fine, 21)

Met zware stappen, liep Zeb terug naar het huis van Sara. Steenjes stuiterden voor hem uit en verdwenen in het hoge gras naast het pad. De steentjes lieten op hun beurt weer krekeltjes en klein fladdergoed voor hen uitdansen. Hij zag het niet. Zijn blik volgde alleen het pad tot zo’n vijf meter voor hem uit. (more…)

jun
02
2009
0

Famillie (Fine, 20)

“Mamma, mag ik naar Marcello?”

“Ja natuurlijk lieverd, maar blijf niet te lang want,”

“Ja ja zijn moeder kan dat nog niet aan dat wéét ik toch!” (more…)

mei
24
2009
0

Terug (Fine, 19)

“Hoe gaat het me je, ik maak me zorgen, je bent anders.”

Zijn ogen namen haar bezorgd op. Al die jaren dat hij haar had gemist. Hij wist nog zo goed hoe ze er toen uit zag. Vol, mooi, sterk en haar uitstraling trok iedereen naar haar toe. Nu was het anders, ze was afgevallen, te veel. En hij zag pijn en zorg in haar ogen. Zijn maag trok samen en het was alsof er een koude hand in zijn nek lag. Was hij hier schuldig aan, of was er wat anders aan de hand. (more…)

mei
18
2009
0

Wolkenverhalen (fine, 18)

Renzo en Leandro buitelden over en onder elkaar door. Lachend rolden ze over het bonkige veld de heuvel af.

Hun heldere lach galmde de dalen in en namen een lange vlucht over de beek. Langzaam opgaand in de gouden natuur. Het was een luie nazomerdag en het groen had zich al terug getrokken om plaats te maken voor een gulden gloed.

Onderaan de heuvel kwamen ze langzaam stil te liggen. Hijgend en elkaar lachend aanmoedigend sprongen ze weer op. (more…)

mei
10
2009
0

Weerkaatsen (Fine, 17)

Fine zat in kleermakerszit op het bankje van Veronica. Op haar schoot lag een schetsblok. Met een grijs potlood zette ze strepen op het wat korrelige papier.

Af en toe keek ze opzij. Haar ogen iets toegeknepen, lipjes getuit en een klein rimpeltje tussen de beginnetjes van haar wenkbrauwen. Vervolgens boog ze zich dan weer over het vel wat steeds meer grijs kreeg.

“Zal ik wat limonade voor je pakken?”

“Nee Roni, je mag niet weggaan nu, nog even niet bewegen, ik ben bijna klaar.” (more…)

mei
03
2009
0

Gevonden (Fine, 16)

Roerloos stond hij. Uiterlijk bewegingsloos, maar innerlijk raasde en ziedde het bloed door zijn lijf. Zeb had zijn zus gevonden. Hij zag van een afstand dat er iets mis was. Vroeger sprankelde ze, trok ze al het licht naar zich toe, om het weer uit te strooien over iedereen die in haar buurt was. Hij zag dit ook in zijn kleine Fine terug, daarin leek ze op haar tante. (more…)

apr
29
2009
0

Thuis bij Fine (Fine, 15)

Marcello rende over het pad naar het huis van Fine, stofwolkjes dwarrelden achter hem aan. Zijn fiets verdween, in de haast weggezet, in de golven van het gras.

Ze had gezegd dat hij mocht komen als hij dat wilde. Maar nu hij voor de deur stond, bleef zijn hand voor de deur zweven.
Een kwartier geleden had het zo’n goed idee geleken, hij zag een zwaluw vliegen en moest gelijk aan haar denken. Er was goed nieuws en het brandde op zijn tong om verteld te worden. Vijftien minuten en een fietstocht terug, was hij er zeker van geweest dat dit bij Fine moest, maar nu? (more…)

apr
19
2009
0

Beeldverhaal (Fine, 14)

In het kantoor hing een omarmende stilte. Twee hoofden gebogen. Ieder in haar eigen wereld. Elkaar de ruimte gevend de rust te nemen om te werken, of gedachten te laten reizen. Gesprekken hoefden niet, ze mochten.

Anna tuurde geconcentreerd op haar scherm. Ze was foto’s aan het uitzoeken. Voor Amata had ze een aantal foto’s van Renzo en Leandro gemaakt. Gewoon buiten, terwijl ze in de olijfboomgaard aan het spelen waren. Volledig zichzelf, toonden ze zich nu in haar computer. (more…)

apr
13
2009
0

Vertrek (Fine, 13)

“Ga maar papa, je moet ze zoeken”

Zeb keek naar zijn dochtertje, hoofdschuddend liet hij zich opnemen door haar donkerblauwe blik. Elke keer trof het hem in zijn hart, ze was nog klein, maar toch leek ze altijd zoveel te weten, aan te voelen. Tranen brandden in zijn ogen, hij probeerde ze weg te knipperen zonder dat iemand het zag, maar niks kon aan haar scherpe blik ontsnappen, tranen al helemaal niet. (more…)

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com