jan
11
2013
7

#30songs 1e dag: Je favoriete liedje

Nooit te voren

In gedachten verzonken zat ze daar. Staarde ze over het bevroren water voor zich.

Het ijs op de vijver toonde zich zwart in geveegde paden. Spiegelde hen die zich op zijn gladde oppervlak durfden te wagen. Het dunne laagje sneeuw wat rond de paden lag, glinsterde in goud.

Het bankje stond in de laatste zonnestralen. Ondanks dat het vroor warmden ze toch, nog net. Wolken dreigden. Het was watten-wit. Er zou weer sneeuw gaan vallen. Straks. (more…)

jan
11
2011
11

Doorreis

“Het verre geknars van treinwielen doorbrak de stilte op het perron. Tussen twee koffers stond een jonge vrouw, ineengedoken. De kou vormde rode plekken op haar wangen. Af en toe keek ze ongeduldig om zich heen, angstig bijna. Langzaam kwam de binnenkomende trein tot stilstand, deuren gingen open en enkele haastige voeten lieten lichte afdrukken na in de dunne witte laag op de perrontegels. De vrouw tilde haar koffers op en stapte in.” (more…)

nov
27
2010
1

sneeuwzwarte belofte

Als een belofte in de lucht
Nog luchtig in de vlucht
Vervlogen in de landing

Stil staat ze voor het raam, ziet de vlokken in tranen veranderen, ronde zwarte vlekjes op de stoep in plaats van wit.
Net als zij. In hun vlucht op jacht naar de liefde, proefde ze de lust, dartelde ze in de aandacht, voelde ze zich bemind.
Totdat de landing kwam en ze zich alleen terugvond. In tranen, zonder belofte, zonder liefde, zonder hem. Nu dwarrelen alleen zijn woorden nog rond en luistert ze naar een herinnering.

Een belofte vervlogen
Haar hart bedrogen
Geland als een eenling

dec
12
2009
0

reis over jou

Knisperendhaardvuurgeelroodoranje
Omhelzend samenzijn
Verloren in elkaar
Lippen zoeken, handen dwalen
Lichaamsreizen.

nov
02
2009
0

Teruggevonden in gedachten

Ik staar naar mijn bleke weerschijn, de fletsstaande ogen. De grijs gebutste lijst weerspiegelt mijn gevoel. Een diepe zucht brengt helaas niet de verlichting die ik zo graag wil. Geeft niet de ruimte in lijf en hoofd. Lost niks op, verdrijft niet.

Ik sluit mijn ogen en doe een laatse poging me daar te wanen, waar met elke ademhaling licht en ruimte ontstaat, waar elke ademteug de warmte brengt en me het geluksgevoel geeft.

Als ik daar ben, neem ik gulzig de geuren en milde lucht in me op. (more…)

feb
08
2009
0

Bericht (over Fine)

Op de veranda zat ze, zonnestralen streelden haar gezicht, leken haar de tuin in te willen lokken. Geurende kruiden nodigden uit om hen te bewonderen, gebruiken. Maar ze bleef, met gesloten ogen, zitten.

“Kom maar verder, ik weet dat je er bent” een glimlach om haar lippen.

Schuifelende voetjes kwamen langzaam dichterbij. (more…)

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com