At Ellen's

Het nu al hoge gras streelt haar enkels en kriebelt langs haar kuiten. Het is een heerlijke, bijna zomerdag, een voorproefje van wat nog komen zal. De gele bloemenvelden die fel afsteken tegen de pasgeboren blauwe lucht, verklappen echter de lente.

Ze kijkt naar haar lief, aan de waterkant zit hij, zijn gezicht ontspannen zijn ogen strak gericht op de waterspiegel die waterschrijvers draagt en het leven eronder deels prijsgeeft. Het is hun vaste plek, ze hebben elkaar daar al eeuwen geleden getroffen en telkens vinden ze elkaar weer in andere nieuwe levens. (meer…)

Ze ging

Ze danste

Ze lachte

Ze sjanste

Ze brak

Ze heelde (meer…)

Op het strand
Lachend rennen
Struikelen in het zand
Samen vallen en daar blijven
Kussend, strelend, beminnend
De eeuwigheid aanraken
In liefkozend maanlicht
Tot de zon uit de zee opkomt
En zij liefde belicht

Hij heeft het weer. Ik huiver bij het horen van de klanken die zijn gemoedstoestand verraden. Met een diepe zucht probeer ik me weer te concentreren op de termen die ik morgen toch echt zou moeten kunnen dromen. Het tentamen is over minder dan 24 uur en hangt als het donkere zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Ik beheers de stof nog niet voldoende en ik ben bang dat als de herrie van hem zo door gaat, het ook nooit wat gaat worden. (meer…)

Haar silhouet tekende zich af voor de dansende gordijnen. Ze streken langs haar zachte lijnen. Haar haren deinden mee in hun ritme.

Hij keek naar haar terwijl ze voor het raam stond en over een razende stad uitkeek. Felle, grillige flitsen lichtten als spotlights de donkere wolkenpartijen boven de stad uit, deden haar zacht glanzende huid opschijnen en haar haren vlammen. Het donderen, dreigend grommend, beloofde een hoogtepunt, de echte klappen moesten nog vallen. Maar niet meer bij hun. (meer…)

Venetië.
Ze zucht terwijl ze tussen de vele toeristen, die zich staan te vergapen aan de prachtige gevels, of met een kaart voor hun neus door de kleine steegjes heen wandelend, grommend, mopperend op elkaar dat ze daarnet toch echt rechts hadden moeten gaan, door laveert. Verbaasd kijkt ze naar het jonge stel dat in heftige gebaren, met fronsende wenkbrauwen, zij bijna stampvoetend, hij met rode vlekken op nog bleke wangen, ruziën over de route.
Het is warm vandaag, erg warm. De zon brandt onverbiddelijk, de schaduw vlucht zelfs, tot diep in het straatjeslabyrint van de stad. (meer…)

Heerlijk zwoele zomerklanken overspoelen mij en laten mijn lichaam als vanzelf meebewegen. Ik laat me meevoeren naar warme avonden en op blote voeten sta ik op de nog warme terracottakleurige tegels van de dansvloer. Het licht van fakkels, kaarsjes en lampionnen flirt met de schaduwen van dansende mensen, het orkest en de zanger. (meer…)

Het kampvuur knispert gemoedelijk, de vlammen dansen met de wind en de zee ruist zijn mystieke verhalen.
Ik heb mijn handen onder mijn hoofd geslagen. Een bekertje prosecco naast me, ik hoor de belletjes ontsnappen en tinkelend opgaan in de lucht, verleidelijk, uitnodigend om nog een slok te nemen, maar ik ben te loom van een hete dag, die met een schitterende zonsondergang overging in een zoele zomernacht. Net als toen. (meer…)

Wat was het een heerlijke dag geweest.
Warm diep en intens, samen hadden ze gelopen, gepraat, elkaars gezelschap geabsorbeerd. Ze waren samen. Meer dan ooit. (meer…)

Vlinders vlinderen, fladderen vrij
Vlinders spelen samen, spelen met mij

Vlinders vliegen, vangen mij
Vlinders verlangen, vervoegen in mij

Nog meer vlinders volgen
Beheersen een moment,
komen samen in golven
krachten ongekend

als een opzwepende vlinderstorm
samengebald in mij
breken ze uit en exploderen wij.

Ook gepost bij Het Muziekverhaal