apr
13
2013
0

Strandzin

Zin in strand
Waar t hoofd leegt
De lippen zilt
Waar wangen sproeten
En haren wild.

Zin in strand
Waar gedachten verwaaien
Het hart zont
Waar ogen oneindig zien
En lachen komt

feb
08
2013
2

#30songs dag 23: een liedje dat je op je bruiloft wil laten spelen

Not just something…

Je kijkt naar de troep. De chaos van de dag. Het zit in jouw hoofd. Zoveel indrukken, teveel.

Het getoeter van een claxon trekt je aandacht naar buiten. Nog net kan je een zwaai geven aan je broer die je tot het laatst van de avond heeft lastig gevallen met goedbedoelde tips.

“Kom op…” Had je op een gegeven moment gemopperd, terwijl je mij lachend met een glas champagne voorbij zag schuiven. Ik knipoogde naar je. “Het is echt niet onze eerste keer hoor!” Zei je hoofdschuddend. (more…)

jan
20
2013
2

#30songs dag 10: een liedje waar je van in slaap valt

Lachend dans ik voor je uit. Je rent achter me aan, langs de mensen in het park. Ze genieten van die eerste zonnestralen. We waren niet de enige met het idee te gaan picknicken. Iedereen koestert toch die eerste voorjaarswarmte. (more…)

jan
19
2013
3

#30songs dag 9: een liedje waar je op kan dansen

Mariposa

Ze had het gedurfd!

Alleen!

Trots liep ze over het strand, een giebel in haar buik, die nog op moest kruipen naar haar lippen. Ze had haar Havaianas uitgedaan. Het zand koel ander haar voeten. Morgen zou ze alles bij daglicht bekijken, maar de zee had haar al geroepen nog voor ze haar koffer had uitgepakt. (more…)

jan
13
2013
5

#30songs 3e dag: een liedje waar je blij van wordt

Kampvurig

Het hout in het vuur knapt door de hitte van de vlammen. Flessen rosé staan in een groepje bij elkaar. Weerkaatsen de gloed van het kampvuur.

Eerder die dag hadden we het hout al bij elkaar geraapt. In de duinen bouwden we een grote brandstapel. De pop die mijn broer gevonden had kreeg een ereplek.

Boven op de houstapel is ze verdoemd als een plastic Jeanne d’arc. Ze smelt in het vuur.
Wel een beetje luguber. Ik giechel griezelend en heel even flitst er een beeld van Chuckie door mijn hoofd, maar heel even maar. Want ik zoek. Hem. (more…)

jan
11
2013
7

#30songs 1e dag: Je favoriete liedje

Nooit te voren

In gedachten verzonken zat ze daar. Staarde ze over het bevroren water voor zich.

Het ijs op de vijver toonde zich zwart in geveegde paden. Spiegelde hen die zich op zijn gladde oppervlak durfden te wagen. Het dunne laagje sneeuw wat rond de paden lag, glinsterde in goud.

Het bankje stond in de laatste zonnestralen. Ondanks dat het vroor warmden ze toch, nog net. Wolken dreigden. Het was watten-wit. Er zou weer sneeuw gaan vallen. Straks. (more…)

okt
10
2012
4

De grote ronde

Ik ken ze nog. De oude beelden. Ik herinner me ze zo sterk, dat ik geuren en geluiden zo kan oproepen.

De dagen dat de ijsbaan in Baflo open was. Gronings mooiste! (more…)

sep
11
2011
4

Il Casale in Pescia

De geur kruipt al door de ramen naar binnen als de auto de kustweg verlaat, iets verder het binnenland in. Niet te ver, maar wel zo ver dat het blauw niet meer zichtbaar is en door het groen van de Toscaanse heuvels wordt vervangen.
De geur is voor mij met voorjaar in Italië verbonden. Witte bloesems hangen zwaar in de vele bomen die naast de weg staan. Ik zou het liefst als een jonge hond mijn neus uit het autoraam willen steken en opsnuiven welke geuren er nog meer op ons pad komen. (more…)

jul
30
2011
3

Van de regen…

“Joehoeoeoeoe! Simone! Ik ben zowaar op tijd!” Haar vrolijke groet kwam al binnen ver voordat de deur openvloog. Joris zag in gedachten hoe ze haar fiets tegen de gevel kwakte in een poging nog sneller in huis te komen.

Het hoost.

Het gestommel op de trap door het trappenhuis kondigde blote voeten aan, niet de hakken die Simone zo graag droeg. Hij keek fronsend naar de deur die zo opengezwaaid zou worden door een wervelwind, Jara.
“Ik bén er!” Dramatisch met haar armen zwaaiend en tollend op haar benen maakte ze haar entree. Terwijl ze kakelend uitriep “Wát een hondenweer” strooide ze de druppels uit haar haren over het notenhouten parket. De sandaaltjes die ze in haar hand had, belandden ergens halverwege het kleed voor de bank. (more…)

jun
21
2011
9

Watercirkel

Het nu al hoge gras streelt haar enkels en kriebelt langs haar kuiten. Het is een heerlijke, bijna zomerdag, een voorproefje van wat nog komen zal. De gele bloemenvelden die fel afsteken tegen de pasgeboren blauwe lucht, verklappen echter de lente.

Ze kijkt naar haar lief, aan de waterkant zit hij, zijn gezicht ontspannen zijn ogen strak gericht op de waterspiegel die waterschrijvers draagt en het leven eronder deels prijsgeeft. Het is hun vaste plek, ze hebben elkaar daar al eeuwen geleden getroffen en telkens vinden ze elkaar weer in andere nieuwe levens. (more…)

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com