At Ellen's

De geur kruipt al door de ramen naar binnen als de auto de kustweg verlaat, iets verder het binnenland in. Niet te ver, maar wel zo ver dat het blauw niet meer zichtbaar is en door het groen van de Toscaanse heuvels wordt vervangen.
De geur is voor mij met voorjaar in Italië verbonden. Witte bloesems hangen zwaar in de vele bomen die naast de weg staan. Ik zou het liefst als een jonge hond mijn neus uit het autoraam willen steken en opsnuiven welke geuren er nog meer op ons pad komen. (meer…)

“Joehoeoeoeoe! Simone! Ik ben zowaar op tijd!” Haar vrolijke groet kwam al binnen ver voordat de deur openvloog. Joris zag in gedachten hoe ze haar fiets tegen de gevel kwakte in een poging nog sneller in huis te komen.

Het hoost.

Het gestommel op de trap door het trappenhuis kondigde blote voeten aan, niet de hakken die Simone zo graag droeg. Hij keek fronsend naar de deur die zo opengezwaaid zou worden door een wervelwind, Jara.
“Ik bén er!” Dramatisch met haar armen zwaaiend en tollend op haar benen maakte ze haar entree. Terwijl ze kakelend uitriep “Wát een hondenweer” strooide ze de druppels uit haar haren over het notenhouten parket. De sandaaltjes die ze in haar hand had, belandden ergens halverwege het kleed voor de bank. (meer…)

Het nu al hoge gras streelt haar enkels en kriebelt langs haar kuiten. Het is een heerlijke, bijna zomerdag, een voorproefje van wat nog komen zal. De gele bloemenvelden die fel afsteken tegen de pasgeboren blauwe lucht, verklappen echter de lente.

Ze kijkt naar haar lief, aan de waterkant zit hij, zijn gezicht ontspannen zijn ogen strak gericht op de waterspiegel die waterschrijvers draagt en het leven eronder deels prijsgeeft. Het is hun vaste plek, ze hebben elkaar daar al eeuwen geleden getroffen en telkens vinden ze elkaar weer in andere nieuwe levens. (meer…)

Ze ging

Ze danste

Ze lachte

Ze sjanste

Ze brak

Ze heelde (meer…)

Haar silhouet tekende zich af voor de dansende gordijnen. Ze streken langs haar zachte lijnen. Haar haren deinden mee in hun ritme.

Hij keek naar haar terwijl ze voor het raam stond en over een razende stad uitkeek. Felle, grillige flitsen lichtten als spotlights de donkere wolkenpartijen boven de stad uit, deden haar zacht glanzende huid opschijnen en haar haren vlammen. Het donderen, dreigend grommend, beloofde een hoogtepunt, de echte klappen moesten nog vallen. Maar niet meer bij hun. (meer…)

Sereen strekt ze zich voor me uit. Omringd door zachtgeel zand, scherpgrijze rotsen, kleurrijke steden en een wisselende hemel.
Kom in mijn armen, lijkt ze te zeggen. Schitterend spiegelt ze de dansende wolken en de blauwe lucht. Glanzend reflecteert ze mij, terwijl ik zoek naar herkenning. Beschut door het land, dat aan haar zoveel te danken heeft, kan ze mij ontvangen in weldadige rust. (meer…)

Heerlijk zwoele zomerklanken overspoelen mij en laten mijn lichaam als vanzelf meebewegen. Ik laat me meevoeren naar warme avonden en op blote voeten sta ik op de nog warme terracottakleurige tegels van de dansvloer. Het licht van fakkels, kaarsjes en lampionnen flirt met de schaduwen van dansende mensen, het orkest en de zanger. (meer…)

Het kampvuur knispert gemoedelijk, de vlammen dansen met de wind en de zee ruist zijn mystieke verhalen.
Ik heb mijn handen onder mijn hoofd geslagen. Een bekertje prosecco naast me, ik hoor de belletjes ontsnappen en tinkelend opgaan in de lucht, verleidelijk, uitnodigend om nog een slok te nemen, maar ik ben te loom van een hete dag, die met een schitterende zonsondergang overging in een zoele zomernacht. Net als toen. (meer…)

Aan haar lippen hing ik, als ze me vertelde over het kleine meisje met de heldere blauwe ogen. Hoe ze door de tuin scharrelde en dan, bij voorbaat genietend, een worteltje uit de grond trok het afspoelde bij de kraan onder het keukenraam en met graagte het oranje lekkers opknaagde.
Het kwam uit haar eigen stukje tuin. Het stukje grond van haar dochter, mijn moeder. (meer…)

Wat was het een heerlijke dag geweest.
Warm diep en intens, samen hadden ze gelopen, gepraat, elkaars gezelschap geabsorbeerd. Ze waren samen. Meer dan ooit. (meer…)