At Ellen's

De geur kruipt al door de ramen naar binnen als de auto de kustweg verlaat, iets verder het binnenland in. Niet te ver, maar wel zo ver dat het blauw niet meer zichtbaar is en door het groen van de Toscaanse heuvels wordt vervangen.
De geur is voor mij met voorjaar in Italië verbonden. Witte bloesems hangen zwaar in de vele bomen die naast de weg staan. Ik zou het liefst als een jonge hond mijn neus uit het autoraam willen steken en opsnuiven welke geuren er nog meer op ons pad komen. (meer…)

Ze ging

Ze danste

Ze lachte

Ze sjanste

Ze brak

Ze heelde (meer…)

Sereen strekt ze zich voor me uit. Omringd door zachtgeel zand, scherpgrijze rotsen, kleurrijke steden en een wisselende hemel.
Kom in mijn armen, lijkt ze te zeggen. Schitterend spiegelt ze de dansende wolken en de blauwe lucht. Glanzend reflecteert ze mij, terwijl ik zoek naar herkenning. Beschut door het land, dat aan haar zoveel te danken heeft, kan ze mij ontvangen in weldadige rust. (meer…)

Heerlijk zwoele zomerklanken overspoelen mij en laten mijn lichaam als vanzelf meebewegen. Ik laat me meevoeren naar warme avonden en op blote voeten sta ik op de nog warme terracottakleurige tegels van de dansvloer. Het licht van fakkels, kaarsjes en lampionnen flirt met de schaduwen van dansende mensen, het orkest en de zanger. (meer…)

Aan haar lippen hing ik, als ze me vertelde over het kleine meisje met de heldere blauwe ogen. Hoe ze door de tuin scharrelde en dan, bij voorbaat genietend, een worteltje uit de grond trok het afspoelde bij de kraan onder het keukenraam en met graagte het oranje lekkers opknaagde.
Het kwam uit haar eigen stukje tuin. Het stukje grond van haar dochter, mijn moeder. (meer…)

En heel even was ze daar.

Sluimerend teder verhuld door nevels die haar toestaan om heel even haar licht te tonen. In samenspel met haar versluiering, ontstaat een mystiek glanzende schittering. Net genoeg om het grote gemis te minderen, (meer…)

Als je hart wijd openstaat
Is de invasie groter, het gevoel rijker
Toch,
toch is de kans ook groter
dat je dan in leegte en in intens gemis achterblijft
immers eruit gaat net zo makkelijk als erin.

Moet ik dan binnenlaten en barricaderen, mensen tegen hun wil vasthouden?
Of helemaal niet binnenlaten, zodat het gemis niet meer een gevolg kan zijn .

Ik voel dan toch liever het vertrek
Dan dat ik de entree moet missen.

Ik voel dan liever kortstondig liefde
dan dat het omslaat in haat.

Dus
hart open, het hoort bij me.

En jij bent welkom
liefs Ellen.

Voor hen

Die nu niet naast me staan
Maar altijd ergens in de buurt zijn
Die ik nog spreek
Nog omhels
En ik altijd
treffen kan

Voor hen

Die nooit meer naast me kunnen staan
Maar in gedachten altijd bij me zijn,
gemist worden
gevoeld worden
En ik ooit
weer treffen zal

(meer…)

Brokkelbekkie
Fietsenrekkie

Een eruit
Ander erin

Wisselen:

Start van een nieuw begin.

(ter ere van het eerste bezoekje van de tandenfee bij Jesse!)

Kerstdagen.
Bijzonder, ja, voor mij nog steeds, altijd en zonder schaamte.

Kerst is speciaal voor mij. Ik geniet van de liedjes, de lichtjes, ja zelfs van de idiote drukte in de winkels. Ik kan grinniken om kinderen die hun moeder in haar verzameldrang voor eten verleiden tot dat extra lekkere koekje. Grijnzen om de voorbij stuivende mannen die het vervloeken dat ze er dit jaar weet ingetuind zijn. (meer…)