At Ellen's

Jij

Vrij, zoals muziek je maken kan, doe je je moves op je lievelingsnummer. Blik stoer en zelfverzekerd, met af een toe een zoekende flits naar bevestiging. Dan knipoog ik en lijkt het net of je nog groter wordt. Je danst en ik zie je dromen.

Onderzoeker wil je worden, net als je held Freek Vonk. Ook een beetje mijn held trouwens en dat weet je. Wat zaten we aan de buis gekluisterd afgelopen december. Freek komt overal! Durft alles! Vangt krokodillen en ontsnapt net aan een spinnenbeet. Dat wil jij ook, later. (meer…)

De 30 day music challenge, ik ga het met plezier aan en zal het hier doen. Schrijven en muziek zijn toch twee dingen die bij me horen, waarom zou ik ze dan niet combineren. The challenge is wereldwijd,deze zag ik ooit bij 3FM, maar ik kreeg een reminder van een ex klasgenoot die sinds gister begonnen is.
Tijd om het op te pakken en het gewoon maar eens te gaan doen! Zonder er verder al te lang over na te denken stond de eerste tweet erover al online en daarmee kan ik nu niet meer uitstellen.

Ik geef een korte uitleg.

30 dagen lang krijg ik een vraag voorgelegd uit de 30 day song challenge. De aankomende 30 dagen zal ik jullie dus een kijkje laten nemen in mijn muziekkeuze, dat is soms simpel, soms helemaal niet, soms misschien zelfs wel onmogelijk. Ik ga elke dag een lied bij een vraag zoeken. Het gaat om de volgende vragen: (meer…)

De geur kruipt al door de ramen naar binnen als de auto de kustweg verlaat, iets verder het binnenland in. Niet te ver, maar wel zo ver dat het blauw niet meer zichtbaar is en door het groen van de Toscaanse heuvels wordt vervangen.
De geur is voor mij met voorjaar in Italië verbonden. Witte bloesems hangen zwaar in de vele bomen die naast de weg staan. Ik zou het liefst als een jonge hond mijn neus uit het autoraam willen steken en opsnuiven welke geuren er nog meer op ons pad komen. (meer…)

Door zijn ogen:
Ik was een wonder, overleefde iets wat onmogelijk was. Ik had wel een hele bijzondere beschermengel op mijn schouder zitten.
Ik vervloek die engel, hij veroordeelde me tot een leven zonder mijn eigen gezin, zij hadden niet zo’n geweldige beschermengel, nee, zij mochten er een worden. Niet dat ik daar wat aan heb, ik zie ze niet. Misschien moet ik weer een ramp inlopen om te kijken of ze me kunnen vinden. (meer…)

Als je hart wijd openstaat
Is de invasie groter, het gevoel rijker
Toch,
toch is de kans ook groter
dat je dan in leegte en in intens gemis achterblijft
immers eruit gaat net zo makkelijk als erin.

Moet ik dan binnenlaten en barricaderen, mensen tegen hun wil vasthouden?
Of helemaal niet binnenlaten, zodat het gemis niet meer een gevolg kan zijn .

Ik voel dan toch liever het vertrek
Dan dat ik de entree moet missen.

Ik voel dan liever kortstondig liefde
dan dat het omslaat in haat.

Dus
hart open, het hoort bij me.

En jij bent welkom
liefs Ellen.

Kerstdagen.
Bijzonder, ja, voor mij nog steeds, altijd en zonder schaamte.

Kerst is speciaal voor mij. Ik geniet van de liedjes, de lichtjes, ja zelfs van de idiote drukte in de winkels. Ik kan grinniken om kinderen die hun moeder in haar verzameldrang voor eten verleiden tot dat extra lekkere koekje. Grijnzen om de voorbij stuivende mannen die het vervloeken dat ze er dit jaar weet ingetuind zijn. (meer…)

Gezellig. Hand in hand lopen we. En omdat het herfstachtig koud is stoppen we onze handen in elkaars mouw.

“Lekker mam, je hand is warm!”

“Ja schat, die van jou ook en daarom is de mijne weer warm.” (meer…)

“Oh god, ik ben te laat!” Versuft spring ik op. Lichtelijk duizelig van het plotseling omhoog komen, iets duffig van de pijnstillers die ik dankzij mijn geinfecteerde kaakgewricht mag slikken.

Ik had om half acht, deze avond, een afspraak. Het is nu twintig voor.

“Waarom hebben ze nog niet gebeld? Nee, natuurlijk bellen ze niet, ik kom wel vaker wat later” (meer…)

Het is nog stil. Bijna roerloos strekt het meer zich voor me uit. Nog onaangetast helder. Slippers uit, short ernaast. Dan slenter ik op het koele water af, terwijl mijn blik over zijn waterspiegel glijdt. Blauwe lucht en wat wolken worden weerkaatst. (meer…)

Tranen
Herkenning in een woord
Herinnering in een beeld

Missen
Gaat zo diep dat ik bijna verdrink

Moeilijk om terug te vinden
Een lach, enthousiasme, vrolijke woorden.

Wie helpt me zoeken, wie tilt de sluier van melancholie op

Ik zoek in klein dingen,
Vind ik het ook?

Mijn engelen
Ik mis ze, denk aan ze, hou ze bij me, sla ze om me heen.
Ze laten me zien.
In beeld, in woord

Ik kom er wel weer overheen.