jan
20
2013
2

#30songs dag 10: een liedje waar je van in slaap valt

Lachend dans ik voor je uit. Je rent achter me aan, langs de mensen in het park. Ze genieten van die eerste zonnestralen. We waren niet de enige met het idee te gaan picknicken. Iedereen koestert toch die eerste voorjaarswarmte. (more…)

jan
13
2013
5

#30songs 3e dag: een liedje waar je blij van wordt

Kampvurig

Het hout in het vuur knapt door de hitte van de vlammen. Flessen rosé staan in een groepje bij elkaar. Weerkaatsen de gloed van het kampvuur.

Eerder die dag hadden we het hout al bij elkaar geraapt. In de duinen bouwden we een grote brandstapel. De pop die mijn broer gevonden had kreeg een ereplek.

Boven op de houstapel is ze verdoemd als een plastic Jeanne d’arc. Ze smelt in het vuur.
Wel een beetje luguber. Ik giechel griezelend en heel even flitst er een beeld van Chuckie door mijn hoofd, maar heel even maar. Want ik zoek. Hem. (more…)

feb
04
2012
6

Alleen in wit

(luister en lees)

Vlokken dwarrelden en het vroor nog zeker een graad of acht. Eigenlijk was het geen weer om buiten te zijn, maar in de nacht was het eerste wit gevallen en de straten waren al verstopt. De wind had zich deze nacht stil gehouden waardoor de sneeuw hoog op de takken lag.

Buiten lokte. (more…)

okt
07
2011
4

Ontwaken

Zie hoe de nu nog versluierde belofte
van een late zomerdag
verrijst boven ontluikende herfst.

Vaal door het kleven van neveldruppels aan de,
Straks schitterend in diepe tinten paars
Dan bloeit het in de gouden gloed van laatste zomerzon

Vandaag belooft ze warmte
Zal ze je ontvangen in een liefdevolle omarming
Om je licht mee te geven naar kortere dagen.

Foto gemaakt door Rudi Huisman Photography

jul
30
2011
3

Van de regen…

“Joehoeoeoeoe! Simone! Ik ben zowaar op tijd!” Haar vrolijke groet kwam al binnen ver voordat de deur openvloog. Joris zag in gedachten hoe ze haar fiets tegen de gevel kwakte in een poging nog sneller in huis te komen.

Het hoost.

Het gestommel op de trap door het trappenhuis kondigde blote voeten aan, niet de hakken die Simone zo graag droeg. Hij keek fronsend naar de deur die zo opengezwaaid zou worden door een wervelwind, Jara.
“Ik bén er!” Dramatisch met haar armen zwaaiend en tollend op haar benen maakte ze haar entree. Terwijl ze kakelend uitriep “Wát een hondenweer” strooide ze de druppels uit haar haren over het notenhouten parket. De sandaaltjes die ze in haar hand had, belandden ergens halverwege het kleed voor de bank. (more…)

jun
21
2011
9

Watercirkel

Het nu al hoge gras streelt haar enkels en kriebelt langs haar kuiten. Het is een heerlijke, bijna zomerdag, een voorproefje van wat nog komen zal. De gele bloemenvelden die fel afsteken tegen de pasgeboren blauwe lucht, verklappen echter de lente.

Ze kijkt naar haar lief, aan de waterkant zit hij, zijn gezicht ontspannen zijn ogen strak gericht op de waterspiegel die waterschrijvers draagt en het leven eronder deels prijsgeeft. Het is hun vaste plek, ze hebben elkaar daar al eeuwen geleden getroffen en telkens vinden ze elkaar weer in andere nieuwe levens. (more…)

jan
11
2011
11

Doorreis

“Het verre geknars van treinwielen doorbrak de stilte op het perron. Tussen twee koffers stond een jonge vrouw, ineengedoken. De kou vormde rode plekken op haar wangen. Af en toe keek ze ongeduldig om zich heen, angstig bijna. Langzaam kwam de binnenkomende trein tot stilstand, deuren gingen open en enkele haastige voeten lieten lichte afdrukken na in de dunne witte laag op de perrontegels. De vrouw tilde haar koffers op en stapte in.” (more…)

jan
06
2011
4

Onvergankelijk

Al een tijdje kijk ik nu bij hen naar binnen. Ik kan me niet echt herinneren hoe lang,maar lang genoeg.

Lang genoeg om te weten dat de warmte die door de ramen naar buiten lijkt te stralen ontstaat door Haar. Lang genoeg om te weten dat Zij op handen gedragen wordt door Haar zoon en dochtertje. (more…)

nov
27
2010
1

sneeuwzwarte belofte

Als een belofte in de lucht
Nog luchtig in de vlucht
Vervlogen in de landing

Stil staat ze voor het raam, ziet de vlokken in tranen veranderen, ronde zwarte vlekjes op de stoep in plaats van wit.
Net als zij. In hun vlucht op jacht naar de liefde, proefde ze de lust, dartelde ze in de aandacht, voelde ze zich bemind.
Totdat de landing kwam en ze zich alleen terugvond. In tranen, zonder belofte, zonder liefde, zonder hem. Nu dwarrelen alleen zijn woorden nog rond en luistert ze naar een herinnering.

Een belofte vervlogen
Haar hart bedrogen
Geland als een eenling

sep
24
2010
3

Als

Als het vuur in de bomen komt,
En de wind het in vonken laat verwaaien
Als waterkringen zich tekenen op de wegen
En wind ze gretig verblaast

Als de gouden warmte van buiten naar binnen trekt
En de wind onrustig door de straten jaagt
Als het binnenin me even stil is
Terwijl de wind over de wereld verder raast

Ja, dan is het herfst

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com