At Ellen's

Met gesloten ogen verkent hij haar, laat hij zijn handen zacht over haar rug glijden, strelen zijn vingers van haar nek naar het zachte plekje vlak boven haar billen. Zijn neus aait zacht langs de schelp van haar oor, door naar het plekje waar haar nek eindigt, net in haar vochtige haar. Ze ruikt zo heerlijk. Zachtjes glipt zijn tong over haar sleutelbeen. Hij proeft haar, bedwelmend. (meer…)

“Godsamme, het is alsof ik een dooie rat heb opgegeten!”
Gesproken tegen niemand in het bijzonder, komt het schor uit mijn strot. Slikkend tegen de droogte in mijn keel, rek ik me uit zover ik kan, niet gehinderd door andere ledematen dan de mijne. Vloekend probeer ik de plotselinge kramp in mijn linkerkuit op te vangen. (meer…)

Het licht leek haar enige redding.

Terwijl ze, met gebogen hoofd zigzaggend tussen de bomen door schoot, fixeerde ze haar blik op dat schitterende stipje in de verte. Haar gehoor had ze echter op dat wat er achter haar gebeurde. Het knappen van takken die niet onder haar voeten lagen, verraadde haar achtervolger. Misschien waren het er meer, ze wist het niet. Ze wist wel dat als ze stil zou gaan staan om te luisteren of ze met meer waren en waar ze zich bevonden, ze zichzelf waarschijnlijk in het nauw dreef. Nee, ze moest door gaan. (meer…)

Daar zaten ze, de buurvrouwtjes. Op hoge toon roddelden ze er flink op los.

“En heb je dat gehoord van het huis hieronder? Dat akelige mens wil die kinderen in het bos achterlaten, alleen zodat ze zelf genoeg te eten heeft”

“Dat weet ik, gister heeft dat mormel het ook al geprobeerd. Maar het ventje was haar te slim af, steentjes liet hij liggen. Ik zag het hem doen en heb me zitten verkneukelen. Zo gewiekst, het had er een van mij kunnen zijn!” (meer…)

Ze ontwaakt uit een wat vreemde droom, flitsen ervan schieten weer aan haar voorbij, blikkerend wit en een muffe lucht, zo levensecht.
Ze vermoedt dat het nog nacht is, het is erg donker. De beelden die door haar heen schieten houden de slaap weg. Ze wil zich omdraaien om een paar zwarte, gulzige ogen uit haar hoofd te drijven. Ze blijven haar maar aanstaren ook al is ze nu echt wakker. (meer…)