feb
09
2013
4

#30songs dag 24: een liedje dat je op je begrafenis wil laten spelen

Ze streelt zijn gezicht. Zijn mooie bos haar. Grijze krullen. Zijn grootse angst, kaal worden, is hem gespaard gebleven. Ze glimlacht tranen in zijn zachte lokken. Herinnert.

Met veel gespetter kwam hij uit het water. Zijn shorts plakte aan zijn benen. Ze stonden een beetje rond. Stoer liep hij het strand op. Hij haalde zijn handen door zijn lange zwarte krullen. Haar vriendin giechelde, hij knipoogde. Zij gruwelde. Bah. Wat een voorstelling. De patser. (more…)

jan
26
2013
1

#30songs dag 16: een liedje waar je vroeger gek op was, maar nu haat

Nachtvlinder

Het roezemoesde wat in haar publiek, iemand riep haar naam.

Ze zuchtte.
Nog een keer dan?
Ze zag de verwachtingsvolle gezichten en grapte erover. “Het is echt lang geleden dat ik dit zong, het zou kunnen dat ik de woorden niet meer ken.” Natuurlijk kende ze de woorden wel. Elke keer als ze ergens optrad, als ze probeerde haar eigen muziek te promoten, kwam ze telkens weer op dit nummer uit. Toch was het lang geleden. Ze ging op de rand staan. Haalde één keer diep adem. (more…)

jan
14
2013
5

#30songs dag 4: een liedje waar je bedroefd van wordt

Thuisloos

Verscholen in zijn armen lag zij ooit. Waar ze thuis was in zijn hart. Zo lang geleden.

Het ging verloren. Eén fatale nacht. Waarin zij samen crashten en zij bleef. In zijn armen. Terwijl het om heen lawaaide. Gillende sirenes. De gladheid had hen verrast. Sneeuw dwarrelde door de voorruit naar binnen. Terwijl blauw zijn bleke gezicht had opgelicht. (more…)

jan
12
2013
6

#30songs 2e dag Je minst favoriete liedje

Ze rende, ze rende zo hard als haar voeten haar konden dragen. Vliegen wilde ze en vergeten wat ze wist.

De maan bescheen haar pad, langs de krijtrotsen, over het zachte hoge gras dat langs haar benen zwiepte. Haar jurk zwierde. Haar gekleurde shawl wapperde om haar heen, als vleugels zonder kracht.

Ze rende. (more…)

feb
04
2012
6

Alleen in wit

(luister en lees)

Vlokken dwarrelden en het vroor nog zeker een graad of acht. Eigenlijk was het geen weer om buiten te zijn, maar in de nacht was het eerste wit gevallen en de straten waren al verstopt. De wind had zich deze nacht stil gehouden waardoor de sneeuw hoog op de takken lag.

Buiten lokte. (more…)

feb
07
2011
5

De wereld

Hij heeft het weer. Ik huiver bij het horen van de klanken die zijn gemoedstoestand verraden. Met een diepe zucht probeer ik me weer te concentreren op de termen die ik morgen toch echt zou moeten kunnen dromen. Het tentamen is over minder dan 24 uur en hangt als het donkere zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Ik beheers de stof nog niet voldoende en ik ben bang dat als de herrie van hem zo door gaat, het ook nooit wat gaat worden. (more…)

jan
11
2011
11

Doorreis

“Het verre geknars van treinwielen doorbrak de stilte op het perron. Tussen twee koffers stond een jonge vrouw, ineengedoken. De kou vormde rode plekken op haar wangen. Af en toe keek ze ongeduldig om zich heen, angstig bijna. Langzaam kwam de binnenkomende trein tot stilstand, deuren gingen open en enkele haastige voeten lieten lichte afdrukken na in de dunne witte laag op de perrontegels. De vrouw tilde haar koffers op en stapte in.” (more…)

jan
06
2011
4

Onvergankelijk

Al een tijdje kijk ik nu bij hen naar binnen. Ik kan me niet echt herinneren hoe lang,maar lang genoeg.

Lang genoeg om te weten dat de warmte die door de ramen naar buiten lijkt te stralen ontstaat door Haar. Lang genoeg om te weten dat Zij op handen gedragen wordt door Haar zoon en dochtertje. (more…)

dec
02
2010
1

Kinderwens

Oh mijn god, ik wil het. Ik wil het zo graag dat het zeer doet. Verlangen brandt. Mijn maag draait. Mijn vingertoppen tintelen. Mijn handen glijden over het zachte dekentje, het kleine warme lijfje eronder. Zachte donshaartjes op het hoofdje. (more…)

Written by in: bron: onbekend. | Tags: , , , , ,
nov
27
2010
1

sneeuwzwarte belofte

Als een belofte in de lucht
Nog luchtig in de vlucht
Vervlogen in de landing

Stil staat ze voor het raam, ziet de vlokken in tranen veranderen, ronde zwarte vlekjes op de stoep in plaats van wit.
Net als zij. In hun vlucht op jacht naar de liefde, proefde ze de lust, dartelde ze in de aandacht, voelde ze zich bemind.
Totdat de landing kwam en ze zich alleen terugvond. In tranen, zonder belofte, zonder liefde, zonder hem. Nu dwarrelen alleen zijn woorden nog rond en luistert ze naar een herinnering.

Een belofte vervlogen
Haar hart bedrogen
Geland als een eenling

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com