jan
26
2013
1

#30songs dag 16: een liedje waar je vroeger gek op was, maar nu haat

Nachtvlinder

Het roezemoesde wat in haar publiek, iemand riep haar naam.

Ze zuchtte.
Nog een keer dan?
Ze zag de verwachtingsvolle gezichten en grapte erover. “Het is echt lang geleden dat ik dit zong, het zou kunnen dat ik de woorden niet meer ken.” Natuurlijk kende ze de woorden wel. Elke keer als ze ergens optrad, als ze probeerde haar eigen muziek te promoten, kwam ze telkens weer op dit nummer uit. Toch was het lang geleden. Ze ging op de rand staan. Haalde één keer diep adem. (more…)

jan
18
2013
5

#30songs dag 8: een liedje waarvan je alle woorden kent

Niets is lekkerder dan al die ruimte om me heen. Diagonaal lig ik in mijn bed. Eet ik nog een koekje. Gewoon, voor het slapen gaan. De kruimels veeg ik naar jouw kant. Je kan er toch niets van zeggen. Gelukkig.

Nog even mijn telefoon checken ook. Niet dat het zin heeft. De meesten slapen al. Ik hoef nog niet te slapen, niemand die daarover zeurt nu. Ik kan gewoon, als ik zou willen, mijn nachtlamp aan laten en lekker lezen tot de morgen komt.
Heerlijk zo, het bed voor mij en mij alleen. (more…)

feb
07
2011
5

De wereld

Hij heeft het weer. Ik huiver bij het horen van de klanken die zijn gemoedstoestand verraden. Met een diepe zucht probeer ik me weer te concentreren op de termen die ik morgen toch echt zou moeten kunnen dromen. Het tentamen is over minder dan 24 uur en hangt als het donkere zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Ik beheers de stof nog niet voldoende en ik ben bang dat als de herrie van hem zo door gaat, het ook nooit wat gaat worden. (more…)

nov
12
2010
0

Vastgelegd

Ik weet nog hoe het korset me bijna de adem benam, om me maar wat van die vrouwelijke vormen te geven. Lucia had gezegd dat ik niet moest zeuren, dat ik haar er later dankbaar voor zou zijn. De schilder moet wel stekeblind of stomdronken zijn geweest toen hij haar schilderde, (more…)

jun
25
2010
0

Latin dancer

Heerlijk zwoele zomerklanken overspoelen mij en laten mijn lichaam als vanzelf meebewegen. Ik laat me meevoeren naar warme avonden en op blote voeten sta ik op de nog warme terracottakleurige tegels van de dansvloer. Het licht van fakkels, kaarsjes en lampionnen flirt met de schaduwen van dansende mensen, het orkest en de zanger. (more…)

mei
24
2010
0

Fata vertelt. (Appelboom 5)

(voor alle delen op een rijtje, klik bij de categorieën op ‘Storia Magica’ daar vind je ze allemaal!)

Hoor je het? Ze is er weer! Zacht suizend door de lucht komt ze je weer halen, wil je nog mee? Het is al even geleden, weet je het nog? Het verhaal van de Appelboom? Kom stap op, het is weer tijd. Reveri neemt je weer mee, kruip op haar rug en laat je vliegen, naar de tuin in het noorden, naar het huis met de klimop tegen de gevel, en de poort in de achtertuin, de doorgang naar fabelachtige vertellingen. (more…)

mei
19
2010
0

Net als toen

Het kampvuur knispert gemoedelijk, de vlammen dansen met de wind en de zee ruist zijn mystieke verhalen.
Ik heb mijn handen onder mijn hoofd geslagen. Een bekertje prosecco naast me, ik hoor de belletjes ontsnappen en tinkelend opgaan in de lucht, verleidelijk, uitnodigend om nog een slok te nemen, maar ik ben te loom van een hete dag, die met een schitterende zonsondergang overging in een zoele zomernacht. Net als toen. (more…)

jun
29
2009
0

Luchtverhaal (Fine, 22)

Met opgetrokken knietjes, waar haar kin op rustte en door de zon geliefkoosde bruine armpjes om haar benen geslagen, zat Fine voor de tuindeuren naar buiten te kijken. Intens staarde ze naar de opkruipende wolken. Die met dreigend groen het heldere blauw van de lucht afdekten. Zwarte grillige randen en nachtblauw als aders door de onweerswolken. (more…)

Written by in: Fine's verhalen | Tags: , , ,
jun
07
2009
0

Handen (Fine, 21)

Met zware stappen, liep Zeb terug naar het huis van Sara. Steenjes stuiterden voor hem uit en verdwenen in het hoge gras naast het pad. De steentjes lieten op hun beurt weer krekeltjes en klein fladdergoed voor hen uitdansen. Hij zag het niet. Zijn blik volgde alleen het pad tot zo’n vijf meter voor hem uit. (more…)

jun
02
2009
0

Famillie (Fine, 20)

“Mamma, mag ik naar Marcello?”

“Ja natuurlijk lieverd, maar blijf niet te lang want,”

“Ja ja zijn moeder kan dat nog niet aan dat wéét ik toch!” (more…)

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com