jan
15
2013
5

#30 songs dag 5 een liedje dat je aan iemand doet denken

Jij

Vrij, zoals muziek je maken kan, doe je je moves op je lievelingsnummer. Blik stoer en zelfverzekerd, met af een toe een zoekende flits naar bevestiging. Dan knipoog ik en lijkt het net of je nog groter wordt. Je danst en ik zie je dromen.

Onderzoeker wil je worden, net als je held Freek Vonk. Ook een beetje mijn held trouwens en dat weet je. Wat zaten we aan de buis gekluisterd afgelopen december. Freek komt overal! Durft alles! Vangt krokodillen en ontsnapt net aan een spinnenbeet. Dat wil jij ook, later. (more…)

okt
07
2011
4

Ontwaken

Zie hoe de nu nog versluierde belofte
van een late zomerdag
verrijst boven ontluikende herfst.

Vaal door het kleven van neveldruppels aan de,
Straks schitterend in diepe tinten paars
Dan bloeit het in de gouden gloed van laatste zomerzon

Vandaag belooft ze warmte
Zal ze je ontvangen in een liefdevolle omarming
Om je licht mee te geven naar kortere dagen.

Foto gemaakt door Rudi Huisman Photography

sep
11
2011
4

Il Casale in Pescia

De geur kruipt al door de ramen naar binnen als de auto de kustweg verlaat, iets verder het binnenland in. Niet te ver, maar wel zo ver dat het blauw niet meer zichtbaar is en door het groen van de Toscaanse heuvels wordt vervangen.
De geur is voor mij met voorjaar in Italië verbonden. Witte bloesems hangen zwaar in de vele bomen die naast de weg staan. Ik zou het liefst als een jonge hond mijn neus uit het autoraam willen steken en opsnuiven welke geuren er nog meer op ons pad komen. (more…)

jul
30
2011
3

Van de regen…

“Joehoeoeoeoe! Simone! Ik ben zowaar op tijd!” Haar vrolijke groet kwam al binnen ver voordat de deur openvloog. Joris zag in gedachten hoe ze haar fiets tegen de gevel kwakte in een poging nog sneller in huis te komen.

Het hoost.

Het gestommel op de trap door het trappenhuis kondigde blote voeten aan, niet de hakken die Simone zo graag droeg. Hij keek fronsend naar de deur die zo opengezwaaid zou worden door een wervelwind, Jara.
“Ik bén er!” Dramatisch met haar armen zwaaiend en tollend op haar benen maakte ze haar entree. Terwijl ze kakelend uitriep “Wát een hondenweer” strooide ze de druppels uit haar haren over het notenhouten parket. De sandaaltjes die ze in haar hand had, belandden ergens halverwege het kleed voor de bank. (more…)

jun
21
2011
9

Watercirkel

Het nu al hoge gras streelt haar enkels en kriebelt langs haar kuiten. Het is een heerlijke, bijna zomerdag, een voorproefje van wat nog komen zal. De gele bloemenvelden die fel afsteken tegen de pasgeboren blauwe lucht, verklappen echter de lente.

Ze kijkt naar haar lief, aan de waterkant zit hij, zijn gezicht ontspannen zijn ogen strak gericht op de waterspiegel die waterschrijvers draagt en het leven eronder deels prijsgeeft. Het is hun vaste plek, ze hebben elkaar daar al eeuwen geleden getroffen en telkens vinden ze elkaar weer in andere nieuwe levens. (more…)

feb
18
2011
0

Strand

Op het strand
Lachend rennen
Struikelen in het zand
Samen vallen en daar blijven
Kussend, strelend, beminnend
De eeuwigheid aanraken
In liefkozend maanlicht
Tot de zon uit de zee opkomt
En zij liefde belicht

feb
07
2011
5

De wereld

Hij heeft het weer. Ik huiver bij het horen van de klanken die zijn gemoedstoestand verraden. Met een diepe zucht probeer ik me weer te concentreren op de termen die ik morgen toch echt zou moeten kunnen dromen. Het tentamen is over minder dan 24 uur en hangt als het donkere zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Ik beheers de stof nog niet voldoende en ik ben bang dat als de herrie van hem zo door gaat, het ook nooit wat gaat worden. (more…)

aug
13
2010
0

Toch terug

Sereen strekt ze zich voor me uit. Omringd door zachtgeel zand, scherpgrijze rotsen, kleurrijke steden en een wisselende hemel.
Kom in mijn armen, lijkt ze te zeggen. Schitterend spiegelt ze de dansende wolken en de blauwe lucht. Glanzend reflecteert ze mij, terwijl ik zoek naar herkenning. Beschut door het land, dat aan haar zoveel te danken heeft, kan ze mij ontvangen in weldadige rust. (more…)

mei
19
2010
0

Net als toen

Het kampvuur knispert gemoedelijk, de vlammen dansen met de wind en de zee ruist zijn mystieke verhalen.
Ik heb mijn handen onder mijn hoofd geslagen. Een bekertje prosecco naast me, ik hoor de belletjes ontsnappen en tinkelend opgaan in de lucht, verleidelijk, uitnodigend om nog een slok te nemen, maar ik ben te loom van een hete dag, die met een schitterende zonsondergang overging in een zoele zomernacht. Net als toen. (more…)

feb
24
2010
0

Nog even

En heel even was ze daar.

Sluimerend teder verhuld door nevels die haar toestaan om heel even haar licht te tonen. In samenspel met haar versluiering, ontstaat een mystiek glanzende schittering. Net genoeg om het grote gemis te minderen, (more…)

© 2009 - 2010 AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com