(22 dec, 08)
Lieve Lezers
Zoals beloofd zou ik julie op de hoogte houden bij de schriftelijke uitwisseling over recepten en het bereiden ervan. In mijn vorig bericht maakte ik jullie deelgenoot van de mail die Keukenprinses naar Keukenpiraat heeft laten sturen(door mij, vandaar dat ik op de hoogte was) Voor dat bericht kunnen jullie hier lezen.
Nu heb ik het volgende voor jullie getraceerd. Uit het piratenlogboek van Keukenpiraat komt het volgend schrijven:
Uit het logboek:
Zeemans logboek anno, 2008: (weken na het verzenden van bovenstaande mail)
Nadat ik, Keukenpiraat de vorige dag mijn maag had gevuld met een heerlijke lasagna, gemaakt door mijn 1ste stuurman, ben ik, Keukenpiraat, samen met mijn 1ste stuurman de haven uitgevaren, de onbekende wereld in. Dit keer niet om een vrouw aan de haak te slaan (de haak heb ik straks nog nodig voor de tagliatelli), maar de essence lag hem dit keer toch in wat men noemt, goede piratenmuziek, voor mij,Keukenpiraat. Uit mijn, spreekwoordelijke dak (van mijn kajuit) ben ik gegaan. Zwepend op de golven van de muziek, heb ik uiteindelijk met voldoening, mijn missie volbracht. Brak als ik was (niet van de alcohol, want ik, Keukenpiraat, moest nog een heel stuk terug varen), uiteindelijk om 8:00 uur de haven binnengevaren en kon ik eindelijk mijn nest opzoeken
.) Ik kon nog maar aan 1 ding denken
een lekker mals stuk biefstuk, niet 1 maar 2
Ik werd herinnerd aan een recept, opgesteld door mijn beste Keukenprinses. Maar alle bommen en granaten nog aan toe! Geen keukenpapier en geen borsteltje! Nou kon ik natuurlijk mijn schoenborstel pakken, waarmee ik elke morgen mijn zwarte laarzen laat poetsen, maar dit leek mij geen smakelijk idee. Ook het gebruik van toiletpapier als vervanger voor de keukenrol, was geen optie, omdat de eetlust dan wel direct bedorven zal zijn. Een biefstuk associeren met een toilet, is voor mij, Keukenpiraat geen optie.
Uiteindelijk heb ik er toch maar voor gekozen, om de champions, niet schoon te borstelen, maar gewoon met gezond zeewater af te spoelen.
Vanuit het benedendek heb ik uiteindelijk mijn rasp naar boven gehaald. En uit het provianthok heb ik de slagroom, roomboter en echte parmezaanse kaas tevoorschijn gehaald.
Ik haalde uiteindelijk mijn beste mes tevoorschijn en begon de champions, in héle dunne plakjes te snijden. Een half uur later en 3 vingers korter, is het me gelukt om deze missie te voltooien. Ook de parmezaanse kaas, was na enige tijd vermalen, tot een hoopje buskruit.
Ondertussen had ik de tagliatelli in het zeewater tot koken gebracht en met mijn haak in het kokende zeewater, kwam ik er uiteindelijk achter dat de tagliatelli klaar was en dat het kon worden afgegoten. De saus ontstaan uit de parmezaanse kaas, de slagroom en de roomboter kon er nu overheen gegoten worden.
Daarna was het tijdstip aangebroken om de tagliatelli, zilter te maken dan de ziltste zee. En de peper vooral niet vergeten.
De inmiddels bruin gebakken, champions, en de biefstuk roder dan de mooiste zonsondergang die ik in mijn zeemansjaren ben tegengekomen, werden door mij, Keukenpiraat zorgvuldig op het bord gelegd, samen met de tagliatelli
EN VRETEN DAT IK, KEUKENPIRAAT HEB GEDAAN!!!!!!!!
Dank! Groetjes Keukenpiraat.
Ik moet jullie eerlijk bekennen dat de schrijfstijl van keukenprinses wat verfijnder is, wellicht omdat zij van keukenlijke bloedde is. Met name de voorlaatste zin zou ik, of Keukenprinses nooit schrijven, maar om jullie een goed beeld te geven van Keukenpiraat heb ik het er niet uit geschreven. Daarbij moet ik jullie wel vermelden dat Keukenpiraat wellicht in zijn taalgebuik ongezouten is, maar hij wel een hart van goud heeft, en daar gaat het uiteindelijk om, nietwaar?
Verdere brief uitwisselingen zal ik jullie niet onthouden, ik dank jullie voor jullie aandacht!
Met vriendelijke groeten,
Uw correspondent.
